Πριν από πέντε χρόνια κέρδισε το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα του με ένα άλμα στα 7,09 μέτρα. Δύο χρόνια αργότερα, το βελτίωσε κατά σχεδόν 90 εκατοστά, στα 7.96. «Ήξερα ότι μπορούσα να κάνω 8.00μ, αλλά στο τέλος έκανα 8,24μ», είπε ο Γερμανός άλτης το 2014 μιλώντας σε δημοσιογράφους.
     Το 2015, ήρθε η εμφάνιση που τον εκτόξευσε πάνω στην παγκόσμια σκηνή. Ο Ρεμ πήδηξε 8.40μ. σημειώνοντας την πέμπτη επίδοση στον κόσμο εκείνο το έτος, συμπεριλαμβανομένων και των αθλητών που είναι αρτιμελείς, πολύ μακρύτερα τον από τον χρυσό Ολυμπιονίκη στο Λονδίνο το 2012 (ο Βρετανός, Γκρεγκ Ράδερφοντ με 8.31μ), αλλά και στο Ρίο το 2016 (ο Αμερικανός Τζεφ Χέντερσον με 8.38μ). 
    Στην διοργάνωση που συνεχίζεται στο Ρίο, ο Ρεμ κτέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην σκυταλοδρομία 4χ100μ της κατηγορίας Τ42-47, προσθέτοντας ακόμη μία σημαντική επιτυχία στην πλούσια καριέρα του.
    Ο Ρεμ, είχε ζητήσει άδεια, έχοντας ως πλεονέκτημα το προηγούμενο του Πιστόριους, να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αλλά η IAAF δεν το επέτρεψε. Όπως άλλωστε είχε συμβεί νωρίτερα και με εκείνους στο Πεκίνο. Ο Ρεμ αγωνίζεται στην κατηγορία F44.  
     «Οι άνθρωποι δεν λαμβάνουν το άθλημα μας πολύ σοβαρά υπόψη, αλλά τώρα χρειάζεται να το πάρουν στα σοβαρά επειδή είμαστε μεγάλοι αθλητές. Μπορούμε να επιτύχουμε πραγματικά καλά αποτελέσματα, τα οποία βρίσκονται κοντά ή ακόμα καλύτερα από εκείνα που κάνουν οι αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων. Θέλουμε να δείξουμε ότι κάνουμε σοβαρό αθλητισμό. Πρέπει να δείξουμε τι μπορούμε να πετύχουμε,» είπε ο 28χρονος Μάρκους Ρέμ.
    Μιλάει με όλους στο χωριό των αθλητών. «Όλοι οι αθλητές έχουν τεράστιες ιστορίες που κρύβονται πίσω τους. Είναι γεμάτες από συγκίνηση και δύναμη. Θα ακούσεις ότι έχασε το ένα πόδι, είχε ένα τρελό ατύχημα, είχε μια μεταμόσχευση οργάνου, πολέμησε δύσκολη ασθένεια. Σκέφτεστε, τι χαρακτήρα έχουν. Αυτό μου δίνει κίνητρο,» τόνισε, ενώ για τους φιλάθλους που θέλουν να ακούσουν αυτές τις ιστορίες, έδωσε τη συμβουλή: "Να είστε χαλαροί. Απλά να είστε ανοιχτοί και να συμπεριφέρεστε όπως κάνουν τα παιδιά. Αυτά λένε: πω πω, ένα δροσερό πόδι. Γιατί θα πρέπει να έχεις αυτό το πόδι;» συμπλήρωσε ο Ρεμ  που υπηρετεί  στο στρατό της Γερμανίας ως ιατρικός ειδικός στον τομέα της προσθετικής.
    «Ας ελπίσουμε ότι με αυτό το Παραολυμπιακό Κίνημα , θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε περισσότερο τους ανθρώπους να αποκτήσουν πρόσβαση σε καλύτερα μέρη και να γνωρίσουν καλύτερες προθέσεις. Αυτός είναι ένας μεγάλος στόχος για τον αθλητισμό μας, που πρέπει να επιτύχουμε». 
    Ο Ρεμ ήταν 14 ετών, όταν το πόδι του τεμαχίστηκε από τον εξωλέμβιο κινητήρα ενός ταχύπλοου σκάφους, ενώ έκανε σέρφινγκ. Για να εκπληρώσει την επιθυμία, του να αγωνιστεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες, θα χρειαστεί να αποδείξει, ότι η λεπίδα του δεν δίνει πλεονέκτημα. Εχει μελετήσει σχετικά για μήνες. 
     «Πάντα έλεγα ότι θέλω ένα δίκαιο ανταγωνισμό», είπε. «Δεν θέλω να έχω κανένα πλεονέκτημα, θέλω απλώς να κάνω αυτό που αγαπώ και προπονούμαι πραγματικά σκληρά για εξαιρετικές επιδόσεις. Δεν θέλω να ζητήσω συγγνώμη γι' αυτό». 
     Στην πορεία για το Ριο 2016, ο Ρεμ έκανε ένα διάλειμμα από την έρευνά του για να επικεντρωθεί στην προπόνηση, αλλά θα την συνεχίσει και θα προσπαθήσει να αγωνιστεί το 2017 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, αρτιμελών αθλητών, στο Λονδίνο. 
     «Έχω κερδίσει μετάλλια  στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Είμαι παρα-αθλητής και δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό. Είμαι πολύ υπερήφανος γι'αυτό », τόνισε. «Αλλά θα ήθελα μια μεγαλύτερη πλατφόρμα για να δείξω σε ένα μεγαλύτερο πλήθος ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσουν τον αθλητισμό μας και είναι πραγματικά ενδιαφέρον αυτό που κάνουμε. Είναι ο κύριος λόγος που θέλω να αγωνιστώ σε αγώνες με αρτιμελείς αθλητές». 
     Για τα τελευταία οκτώ χρόνια, ο Ρεμ  προπονείται υπό την καθοδήγηση μίας ακοντίστριας, της Στέφι Νέριους, ασημένια Ολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια στο άθλημα της. 
     «Ήταν τόσο διασκεδαστικό όταν αρχίσαμε και πηδούσα πιο μακριά από ό,τι κάποιοι αρτιμελείς αθλητές. Έτσι, πολλοί επαγγελματίες προπονητές στο άλμα εις μήκος, ήταν αρκετά ... ας πούμε εκνευρισμένοι,» δήλωσε ο Ρεμ,. «Εδώ στο Παραολυμπιακό Χωριό, για μένα είναι ιδιαίτερα. Μου αρέσει να βλέπω όλους τους ανθρώπους μαζί, να τρώμε μαζί, να περνάμε το χρόνο μαζί. Αυτό είναι το τελευταίο κίνητρο που χρειάζομαι για να πηδήξω πολύ μακριά και πάλι. Επιτρέψτε μου να πάω εκεί έξω και να δείξω τι μπορώ να κάνω».