Μυρτώ Κουβάτση στο Sports3.gr: “Μου πήρε αρκετό καιρό να αισθανθώ ότι ανήκω κι εγώ στο χώρο”
Η ιστορία είναι αυτή της σύγχρονης “Αμαζόνας”. Αρχίζοντας αργά ηλιακά, όπως παραδέχεται και η ίδια και σε μια πόλη, όπως τα Χανιά, που δεν θεωρείται και ιππικό κέντρο κατάφερε να κάνει το χόμπι της όνειρο ζωής. Και από τις βόλτες με τα άλογα να ανεβαίνει με αυτά σε βάθρα και να κατακτά μετάλλια. Μιλάει για το άλογό της τον Rafaello σαν να είναι ο δάσκαλός της εκτός από συνεργάτης της
Γιατί ιππασία; Υπήρχε κάποιο κίνητρο; Ασχολείτο κάποιος από την οικογένεια;
“Η πρώτη μου επαφή με τα άλογα ήταν όταν ήμουν πολύ μικρή, μικρότερη από ενός έτους συγκεκριμένα,στον “Πήγασο” στα Χανιά,με πρωτοβουλία της θείας μου. Όπως πολλά παιδάκια έτσι κι εγώ ενθουσιάστηκα και πηγαίναμε συχνά από τότε για βόλτες με τα άλογα και η ενασχόληση μαζί τους γινόταν για αρκετά χρόνια. Η εγκατάσταση έκλεισε για ένα διάστημα, όμως δεν είχα πάψει να το σκέφτομαι και αναζητούσα χώρους με άλογα καθώς εκμεταλλευόμουν κάθε ευκαιρία που μου δινόταν. Έμεινα λοιπόν για ένα διάστημα σε ένα κέντρο ιππασίας στον Ντερέ, όπου και με ώθησαν για πρώτη φορά προς την αθλητική ιππασία. Δεν υπήρχε τότε όμιλος για αθλητισμό στα Χανιά, απ’ όπου και κατάγομαι, μέχρι που το 2014 βρήκαμε τον Αθλητικό Όμιλο Χανίων και ξεκίνησα εκεί με την Αμαλία και αργότερα τη Νάνσυ Αναστασάκη. Την επόμενη χρονιά πήρα το πρώτο μου άλογο,τον Grossino M, είχαμε τις περισσότερες διακρίσεις σε Κρήτη και περιφέρεια Αιγαίου, επομένως πήρα την απόφαση να μεταφερθώ στην Αθήνα καθώς ήθελα να κάνω περισσότερα πράγματα και να ασχοληθώ πιο σοβαρά με το χώρο. Ξεκίνησα να προπονούμαι με τη Χριστίνα Σαχίνογλου και τον Αντώνη Βράγκο, που με προπονούν έως και σήμερα και με τη βοήθεια των οποίων κατάφερα να συμμετέχω σε πανελλήνια πρωταθλήματα, βαλκανικούς και πανευρωπαϊκούς αγώνες”.
Πότε έγινε η αρχή στην ιππασία και σε ποιόν όμιλο ανήκετε πλέον;
“Επίσημα η ιππασία ξεκίνησε για μένα το 2014. Το 2015 έλαβα την άδεια ικανότητας αθλητή και από το 2016 συμμετέχω σε αγώνες. Πλέον υπάγομαι στον Αθλητικό Ιππικό Όμιλο Αττικής όπου και φιλοξενούνται τα άλογά μου”
Φανταζόσασταν τον εαυτό σας πανελληνιονίκη;
“Αναλογιζόμενη τις συνθήκες υπό τις οποίες άρχισα την πορεία μου, καθώς ξεκίνησα αργά ηλικιακά και από επαρχία που τότε τουλάχιστον καθιστούσε δυσκολότερη την ένταξή μου στην “ελίτ” της ιππασίας, ήταν αρκετά μακρινή σκέψη. Μου πήρε αρκετό καιρό να αισθανθώ ότι ανήκω κι εγώ στο χώρο, όμως αργότερα συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν μου χαρίστηκε πέρα από καλές ευκαιρίες και απλόχερη υποστήριξη. Είναι τίτλος που κατακτήθηκε με αγώνα πολλών, δικό μου, των προπονητών μου, του αλόγου-συναθλητή μου, αλλά ακόμα περισσότερο της οικογένειάς μου που παρά τις στερήσεις που βιώνουν οικονομικά για να μπορώ εγώ να αθλούμαι σε τέτοιο επίπεδο, δεν έπαψαν να με υποστηρίζουν ούτε στιγμή””.
Σε ποια κατηγορία αγωνίζεστε και με ποιο άλογο;
“Φέτος αγωνίστηκα για πρώτη φορά στην κατηγορία των Νέων Ιππέων, είναι και η τελευταία μου χρονιά σε αυτή την κατηγορία, με τον RafaelloV. Είναι ένα Latvian Warmblood από τη Γερμανία, 20 ετών. Έχει μεγάλη εμπειρία και μου μαθαίνει πάρα πολλά σε καθημερινή βάση. Τον προσέχουμε πολύ και τον διατηρούμε σε καλή φόρμα”
Που φαντάζεστε τον εαυτό σας 5 χρόνια μετά;
“Σε 5 χρόνια ευελπιστώ να έχω τελειώσει τη σχολή μου (σ.σ.είναι φοιτήτρια Νοσηλευτικής στο ΕΚΠΑ) και να εργάζομαι έτσι ώστε να μπορώ να συντηρώ τα άλογά μου και να ιππεύω σε υψηλό επίπεδο. Γενικά στόχος μου είναι να βελτιώνω την τεχνική μου,να συμμετέχω σε αγώνες, εθνικούς και διεθνείς και να περνάω ποιοτικό χρόνο με τα αλογάκια”.
Ποιο αγώνισμα της ιππασίας σας αρέσει περισσότερο;
“Το αγαπημένο μου είναι η ιππική δεξιοτεχνία στην οποία αγωνίζομαι. Αποτελεί τη βάση όλων των αγωνισμάτων της ιππασίας και απαιτεί το μέγιστο βαθμό συντονισμού και ακριβείας με σκοπό την εκτέλεση ασκήσεων σε βάδην, καλπασμό και τροχάδην. Κριτές βαθμολογούν την ποιότητα των ασκήσεων βγάζοντας ένα τελικό ποσοστό. Οι κατηγορίες διακρίνονται σε παίδων, εφήβων,νέων ιππέων και ενηλίκων. Στην δική μου κατηγορία (νέων ιππέων) αγαπημένο μου αγώνισμα είναι το Freestyle, που είναι αγώνισμα με μουσική. Η βαθμολογία δίνεται τόσο σε τεχνικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Πρακτικά είναι ένα αγώνισμα όπου επιδιώκεις την “τελειότητα”, κι εγώ όντας τελειομανής από μόνη μου ήξερα εξ’ αρχής ότι μου ταιριάζει”.
Τελικά η ιππασία δεν είναι ένα ελίτ άθλημα είναι ένα ομαδικό άθλημα, γιατί δεν είσαι μόνος. Είσαι εσύ και το άλογό σου και η συνεργασία και η αγάπη των δύο φέρνει τις επιτυχίες και τα μετάλλια…
sports3.gr
