Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, η Μαρία Σάκκαρη μίλησε για τη μεγάλη απόφαση να πάει στην Ισπανία στα 18 της, για την πολύ νεανική ομάδα της, αλλά και όσα έχει στο παιχνίδι της και τη μητέρα της.
Η 25χρονη τενίστρια ήταν το πρόσωπο του επεισοδίου της προηγούμενης εβδομάδας του podcast του «Tennis Channel», το οποίο παρουσιάζουν η Νίνα Πάντιτς και η Ιρίνα Φαλκόνι.
Για τις προσδοκίες της, όταν αγωνίζεται σε ένα Grand Slam: «Πιστεύω πως το γεγονός ότι έχω προσδοκίες από τον εαυτό μου, είναι και αυτό που με κάνει καλή παίκτρια. Όταν πηγαίνω σε ένα major, πηγαίνω επειδή θέλω να το κερδίσω, παρόλο που ξέρω πόσο δύσκολο είναι. Δεν έχω στόχο να κερδίσω 2 αγώνες και να είμαι στον 3ο γύρο, δεν έχω αυτή τη νοοτροπία. Ξέρω τι μπορώ τι να κάνω, ειδικά αυτή τη χρονιά έχω παίξει πολύ καλό τένις και έχω δείξει πολύ καλό χαρακτήρα πνευματικά, οπότε δε βλέπω το λόγο να μην πιστεύω ότι μπορώ να έχω μια μεγάλη πορεία».
Για το τι έκανε στον ελεύθερο χρόνο της στα φετινά τουρνουά, που έγιναν σε συνθήκες bubble: «Όταν είσαι σε ένα τουρνουά, ειδικά σε ένα Grand Slam, τα επίπεδα στρες είναι πάρα πολύ υψηλά. Στην Αυστραλία που δεν ήμασταν σε bubble είχα room service τα περισσότερα βράδια, επειδή απλά ήθελα να χαλαρώσω όσο περισσότερο μπορούσα. Οπότε δεν είχε μεγάλη διαφορά για μένα, ήταν απλά η ιδέα ότι δεν μπορούσες να βγεις έξω. Αυτό κάνει τους περισσότερους παίκτες να νιώθουν λίγο παγιδευμένοι. Αλλά έχω μια εκπληκτική ομάδα, τον Τομ (σ.σ. Χιλ) και τον Ντάνιελ (σ.σ. Πολ) περνάμε πολύ καλά μαζί, επίσης είχα καλό φαγητό, μιλούσα στο τηλέφωνο με φίλους από το σπίτι. Δεν μπορώ να παραπονεθώ δεν υπήρχε τίποτα αρνητικό για μένα, μάλιστα κατά κάποιο τρόπο πιστεύω ότι όταν αυτό τελειώσει θα έχω πάλι περισσότερο στρες».
Για την ομάδα της: «Ο Τομ είναι ο προπονητής μου και ο Ντάνιελ ο φυσιοθεραπευτής μου. Είμαστε και οι τρεις 25 χρονών και αυτό το κάνει ευχάριστο. Το να δουλεύεις με τον Tom είναι τόσο εύκολο! Δεν έχεις να ανησυχήσεις για τίποτα, φροντίζει τα περισσότερα πράγματα, είναι πολύ χαλαρός, δεν έχω κανένα παράπονο, απλά απολαμβάνω την κάθε φορά που είμαι μαζί του στο court. Είναι θαυμάσιο που έχω αυτούς τους ανθρώπους γύρω μου, όταν δεν είμαι με την οικογένειά μου».
Για την εμπειρία της στην καραντίνα: «Ήμουν στην Ελλάδα γιατί ήθελα να είμαι με την οικογένειά μου. Επέστρεψαν επίσης στο σπίτι η αδερφή μου και ο αδερφός μου, οπότε ήμασταν όλη αυτή την περίοδο μαζί, που ήταν εκπληκτικό. Στην αρχή μπορούσα να δουλέψω μόνο στη φυσική μου κατάσταση, 5 εβδομάδες αφού επέστρεψα από το Indian Wells ξεκίνησα να παίζω και τένις. Ήταν ωραία, πέρασα καλά στο σπίτι».
Για τη μητέρα της και άλλοτε επίσης πρωταθλήτρια του τένις, Αγγελική Κανελλοπούλου: «Πλέον είναι πολύ περισσότερο μητέρα για μένα, αλλά πάντα έχει να δώσει καλές συμβουλές. Είναι ωραίο να έχεις δίπλα σου κάποιον που γνωρίζει τι περνάς. Όταν ήμουν μικρότερη με προπονούσε κάποιες φορές που δεν είχα προπονητή, περισσότερο όμως όταν ήμουν μικρή, μέχρι τα 12-13, έκανα προπονήσεις με τον παππού μου, που ήταν ο προπονητής της. Η μητέρα μου όμως ήταν πάντα εκεί, αποκαλεί τον εαυτό της ως προπονητή έκτακτης ανάγκης, οπότε αν μείνω ποτέ χωρίς προπονητή θα πιάσει δουλειά».
Για το αν παίζει ακόμα τένις (η Κανελλοπούλου): «Γυμνάζεται αρκετά και καθημερινά, αλλά δεν παίζει τένις. Είναι κάτι για το οποίο παραπονιέμαι, θέλω να την πείσω να ξεκινήσει να παίζει πάλι».
Για το άγχος της μητέρας της, όταν τη βλέπει να αγωνίζεται: «Είναι πιο αγχωμένη από κάθε άλλον και αυτό είναι περίεργο, γιατί έχει βρεθεί στη θέση μου. Καταλαβαίνει πότε έχω νευρικότητα και είναι ακόμα πιο νευρική. Όταν με βλέπει από το σπίτι παίζει Candy Crush στο κινητό για να μπορεί να είναι πιο χαλαρή».
Για το πότε κατάλαβε ότι θα γινόταν επαγγελματίας: «Ήμουν καλή όταν ήμουν μικρή, αλλά δεν ήμουν τόσο καλή. Αν δείτε την κατάταξη που είχα στα juniors, νομίζω η καλύτερη θέση μου ήταν η 230η. Είμαι νομίζω μια από τις λίγες παίκτριες που έχουν φτάσει τόσο ψηλά χωρίς να ήταν καλή junior παίκτρια. Οπότε δεν ήταν δεδομένο ότι θα τα κατάφερνα. Στα 18 μου, μου είχε προτείνει η μητέρα μου να πάω στην Ισπανία και να προπονηθώ εκεί. Αν στα 22 μου δεν τα κατάφερνα ή δεν ένιωθα πως θα μπορούσα να τα καταφέρω, θα έκανα κάτι άλλο».
Για το διαφορετικό της παιχνίδι και τα πλεονεκτήματά της σε σχέση με τις υπόλοιπες παίκτριες: «Το καλό με το παιχνίδι μου είναι ότι προσαρμόζομαι εύκολα όταν αλλάζω επιφάνειες. Αυτό που έχω βελτιώσει πολύ είναι το σερβίς μου, γιατί έχουμε δουλέψει πολύ πάνω σ’ αυτό. Με κάνει πιο χαλαρή όταν παίζω το να μπορώ να βασίζομαι στο σερβίς μου, λίγο περισσότερο απ’ ότι παλιότερα. Φυσικά το βασικότερο προσόν μου είναι η φυσική κατάσταση. Νιώθω ότι μπορώ να μείνω στο court για πάντα, που είναι καλό».
sports3.gr
